4 marca 2017 r. w Łodzi rusza kolejna, XXIII edycja Międzynarodowego
Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Sztuki, które w tym roku będziemy
mogli zobaczyć na deskach Teatru Powszechnego nawiązywać będą do tematu „Awangarda
jako stan umysłu”.
W tym roku obchodzimy stulecie awangardy. Jest to oczywiście
data symboliczna, bo awangarda, jak zresztą każdy inny trend w sztuce, nie
narodziła się określonego dnia, o określonej godzinie. Na potrzeby czystej
systematyki za pierwszą manifestację awangardy w Polsce uznano I Wystawę
Ekspresjonistów Polskich zorganizowaną 4
listopada 1917 roku w siedzibie krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk
Pięknych. Od tego momentu na ziemie polskie (wówczas jeszcze niezjednoczone)
wkroczył najbardziej rewolucyjny ruch w historii sztuki.
W Łodzi, ze względu na obecność założonego przez Władysława
Strzemińskiego i Katarzynę Kobro Muzeum Sztuki, pierwszego obiektu dedykowanemu
sztuce współczesnej w Europie, obchody te przybierają szczególne znaczenie i
choć mamy dopiero początek lutego, zdaje mi się, że „awangarda” lada moment
wyskoczy mi z lodówki. Nic więc dziwnego, że również Teatr Powszechny
zdecydował się oprzeć tegoroczną edycję festiwalu właśnie na tym pojęciu. Czy „awangarda” była kluczem determinującym dobór sztuk,
które będziemy mieli okazję zobaczyć w marcu na deskach Powszechnego? Trudno
powiedzieć. Na pewno w większości z nich (no może pominąwszy dwa „Spektakle Mistrzowskie”)
będziemy mieli styczność z pewną nieoczywistością i próbą pokazania
problematyki danej sztuki w sposób oryginalny, stroniący od przyjętych konwenansów
i utartych schematów.
Zdaniem Ewy Pilarskiej, dyrektor artystycznej Festiwalu, przyświecający
tegorocznej edycji temat „Awangarda jako stan umysłu” stanowi pytanie które
dotyczy zasadniczych spraw związanych z ambicjami współczesnych twórców i z
kierunkiem ich twórczości. W tekście opublikowanym na stronie internetowej wydarzenia, mówi:
„W tym roku, w szczególnym kontekście i okolicznościach,
proponuję, aby zastanowić się, czym jest awangardowy stan umysłu? Czy mimo
tego, że awangardowe postulaty sprzed stu lat uważamy za utopijne, nie
chcielibyśmy dzisiaj tonąć w kolejnych utopiach proponowanych przez twórców?
Czy nie mamy poczucia utraty? Czy rzeczywistość jest żyznym gruntem dla formowania
się permanentnej postawy sprzeciwu? A może jest tak dobrze, że nic zmieniać nie
trzeba? Jeśli jednak nie jest tak dobrze, to czy potrzeba nam rewolucji?
Jakiej? Czy chcemy się buntować czy może tylko symulować? Czy teatr ma coś
wspólnego z prawdziwym życiem? Czy spektakl teatralny podlega takim samym
prawom rynku jak smartfon? Czy nie robimy czegoś, przeciwko czemu dusze
awangardy krzyczą?”
Myślę, że są to pytania ważne. Czy faktycznie znajdziemy
odpowiedzi na nie poprzez uczestniczenie w spektaklach oraz wydarzeniach
towarzyszących? Kto wie, z pewnością warto je zapamiętać i poddać późniejszej
analizie.
Oto program Festiwalu:
4 marca, godz. 18:00
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie

Paweł Demirski
TRIUMF WOLI
Reżyseria: Monika Strzępka
Obsada: Juliusz Chrząstowski, Marcin Czarnik, Monika
Frajczyk, Radosław Krzyżowski, Michał Majnicz, Marta Nieradkiewicz, Dorota Pomykała, Anna Radwan, Dorota
Segda, Małgorzata Zawadzka, Krzysztof Zawadzki, Krystian Durman, Adam Nawojczyk
Spektakl z optymistycznym przesłaniem. Spektakl będący galą
optymizmu i wiary w człowieka? – tak duet Strzępka/Demirski zapowiada swoje nowe
przedsięwzięcie. Zainspirowała ich jedna ze scen filmu „Człowiek z księżyca” o
amerykańskim komiku Andym Kaufmanie: gdy bohater dowiaduje się, że jest chory
na raka, postanawia zrealizować w Nowym Jorku spektakl-show, który wypełnią
dobre, napawające optymizmem, wzruszające historie. Liczy na to, że energia
płynąca od widowni pomoże mu w walce z chorobą. (…) Twórcy pragną między innymi
przywołać słynną, modelową ich zdaniem, historię Kathrine Switzer – pierwszej
kobiety, która w 1967 roku przebiegła oficjalnie maraton w Bostonie,
dopuszczona do niego tylko dlatego, że ukryła płeć pod inicjałami K.V.
Wcześniej, aby zniechęcić kobiety do podejmowania tego wyzwania, straszono je,
że zamienią się w mężczyzn, urosną im wąsy, włosy na klatce i że istnieje całkiem
spore ryzyko wypadnięcia macicy…
Czas trwania: 3 godziny 30 minut (jedna przerwa)
Bilety
1. strefa – normalny: 90 zł, ulgowy: 80 zł
2. strefa – normalny: 80 zł, ulgowy: 70 zł
5 marca, godz. 20:00
Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie
Tomasz Śpiewak
WSZYSTKO O MOJEJ
MATCE
Reżyseria: Michał Borczuch
Obsada: Iwona Budner, Monika Niemczyk, Halina Rasiakówna,
Ewelina Żak, Krzysztof Zarzecki, Marta Ojrzyńska, Dominika Biernat
„Wszystko o mojej matce” tytułem nawiązuje do filmu Pedro
Almodóvara, nie jest jednak jego teatralną adaptacją. To osobisty projekt
reżysera Michała Borczucha i aktora Krzysztofa Zarzeckiego inspirowany
postaciami ich matek, które w roku 1986 i 1998 zmarły na raka. To
przedstawienie dorosłych synów, półsierot, którzy mają do dyspozycji jedynie
strzępy pamięci dziecka i nastolatka. Z pomocą zaproszonych do projektu aktorek
i realizatorów chcą opowiedzieć o niemożliwej (bo zdeformowanej przez pamięć)
historii odchodzenia matki lub nawet fascynacji jej chorobą, odbiorem choroby w
kontekście przemian społeczno-politycznych w Polsce pod koniec lat 80. i 90. XX
wieku.
Czas trwania: 2 godziny 10 minut (bez przerwy)
Bilety
1. strefa – normalny: 90 zł, ulgowy: 80 zł
2. strefa – normalny: 80 zł, ulgowy: 70 zł
12 marca, godz. 19:00
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy
Jolanta Janiczak
ŻONY STANU, DZIWKI
REWOLUCJI, A MOŻE I UCZONE BIAŁOGŁOWY
Reżyseria: Wiktor Rubin
Obsada: Beata Bandurska, Magdalena Celmer, Martyna Peszko,
Sonia Roszczuk, Małgorzata Trofimiuk, Małgorzata Witkowska, Mirosław Guzowski,
Roland Nowak, Maciej Pesta, Marcin Zawodziński
Théroigne de Méricourt to feministyczna działaczka Rewolucji
Francuskiej, walcząca o prawa kobietobywatelek, o równość, wolność,
solidarność. Jej nazwisko nie pojawia się jednak obok Dantona i Robespierre’a,
nie ma jej w podręcznikach i encyklopediach. Za działalność i poświęcenie
sprawom kobiet została natomiast „nagrodzona” linczem. Sprawczyniami tego były
kobiety, o prawa których bezkompromisowo walczyła. Jej poglądy i postulaty były
zbyt radykalne również dla liderów Rewolucji Francuskiej. Jej odwaga i
zaangażowanie zostały przez historię przykryte diagnozą szaleństwa, fanatyzmu
politycznego. Postać Théroigne de Méricourt jest dla twórców spektaklu
pretekstem do zastanowienia się nad ideami, metodami, narzędziami, które
mogłyby obudzić rewolucyjny zryw dzisiaj, w XXI wieku. Czy radykalizm zwany
często fanatyzmem jest skuteczną metodą budzenia uśpionych obywateli? Jak
wzbudzić w sobie odwagę, entuzjazm i wiarę w możliwość zmiany?
Czas trwania: 1 godzina 50 minut (bez przerwy)
Bilety
1. strefa – normalny: 70 zł, ulgowy: 60 zł
2. strefa – normalny: 60 zł, ulgowy: 50 zł
14 marca, godz. 19:15
Teatr Narodowy (Burgtheater) w Wiedniu

Árpád Schilling i Éva
Zabezsinszkij
EISWIND/HIDEG SZELEK
projekcja
Reżyseria: Árpád Schilling
Obsada: Lilla Sárosdi, Falk Rockstroh, Zsolt Nagy, Alexandra
Henkel, Martin Vischer, András Lukács
W „Eiswind/Hideg Szelek” węgierski reżyser teatralny Árpád
Schilling sprawdza jak polityka Viktora Orbána rozlała się na całą Europę.
Pokazuje jak w kontekście tematu uchodźców na kontynencie radykalizuje się
nacjonalizm. Schilling robi to na przykładzie dwóch rodzin –
zachodnioeuropejskiej i węgierskiej – w które wcielają się członkowie zespołu z
Burgtheater i aktorzy węgierskiego teatru Krétakör. Obie rodziny spotykają się
w sytuacji skrajnej izolacji w małym domku w lesie, gdy na zewnątrz szaleje
burza. W tej konfrontacji do głosu dochodzą gwałtowne emocje, ujawniające jak
słaba w rzeczywistości jest twierdza, za jaką uważamy Europę.
Czas trwania: 1 godzina 45 minut (bez przerwy)
Bilety: 20 zł
18 marca, godz. 19:00
Teatr Polski w Poznaniu

Martin Sperr
SCENY MYŚLIWSKIE Z
DOLNEJ BAWARII
Reżyseria: Grażyna Kania
Obsada: Piotr B. Dąbrowski, Teresa Kwiatkowska, Anna
Biernacik, Ewa Szumska, Konrad Cichoń, Barbara Prokopowicz, Barbara Krasińska,
Kornelia Trawkowska, Piotr Kaźmierczak, Jakub Papuga, Andrzej Szubski
„Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii” na przykładzie wiejskiej
społeczności pokazują, w jaki sposób społeczeństwa, w imię obrony moralności i
ukonstytuowanego stylu życia, mogą wytwarzać mechanizmy wykluczenia. A także,
jak mogą się one umacniać i integrować poprzez obecność kogoś, kto zagraża
utrzymaniu status quo. W swojej sztuce Sperr pokazuje mieszkańców małej wsi, w
której obecność tego, kto nie przystaje do reszty, prowokuje do przemocy –
nagonka na innego popycha tu niepełnosprawnego intelektualnie do samobójstwa, a
homoseksualistę – do morderstwa. Polowanie na ofiarę trwa tak długo, aż w końcu
bierze ona odwet, sama stając się myśliwym.
Czas trwania: 1 godzina 50 minut (bez przerwy)
Bilety
1. strefa – normalny: 70 zł, ulgowy: 60 zł
2. strefa – normalny: 60 zł, ulgowy: 50 zł
19 marca, godz. 19:00
Teatr Polonia w Warszawie

Terrence McNally
MATKI I SYNOWIE
pokaz mistrzowski
Reżyseria: Krystyna Janda
Obsada: Krystyna Janda, Paweł Ciołkosz, Antoni Pawlicki,
Adam Tomaszewski
Wielokrotnie nagradzana sztuka Terrence’a McNally’ego, grana
z powodzeniem na Broadwayu. Matka nieżyjącego Andre odwiedza Michaela – byłego
partnera swojego syna. Kobieta jest pełna nienawiści i uprzedzeń. Nie może
przyjąć do wiadomości, że jej syn był gejem. Osią spektaklu jest konflikt
między matką a dawnym partnerem syna, jego nowym towarzyszem i wychowywanym
przez nich dzieckiem. Ważne. Aktualne. Wzruszające. Bezkompromisowe. O
tolerancji.
Czas trwania: 1 godzina 40 minut (bez przerwy)
Bilety
1. strefa – normalny: 100 zł, ulgowy: 90 zł
2. strefa – normalny: 90 zł, ulgowy: 80 zł
20, 21 marca, godz. 19:15
Teatr Narodowy w Warszawie

Ronald Harwood
GARDEROBIANY
pokaz mistrzowski
Reżyseria: Adam Sajnuk
Obsada: Janusz Gajos, Jan Englert, Beata Ścibakówna, Edyta
Olszówka, Jacek Mikołajczak, Karol Pocheć, Michalina Łabacz
Na afiszu Szekspirowski „Król Lear”. Szef teatralnej trupy,
dla współpracowników „Sir”, ma zagrać tytułową rolę po raz dwieście dwudziesty
siódmy. Jego siły słabną. Za kulisami towarzyszy mu garderobiany Norman.
„Garderobiany” to należąca do współczesnego kanonu sztuka o ulotności teatru, o
osobistym i artystycznym spełnieniu, o samotności, lojalności i międzyludzkich
grach. W roli Sira występuje Jan Englert, Garderobianego gra Janusz Gajos.
Czas trwania: 1 godzina 40 minut (bez przerwy)
Bilety
normalny: 100 zł
ulgowy: 80 zł
23 marca, godz. 19:00
Teatr Provisorium w Lublinie
Janusz Opryński
PUNKT ZERO. ŁASKAWE
Reżyseria: Janusz Opryński
Obsada: Eliza Borowska, Agata Góral, Jacek Brzeziński, Sławomir
Grzymkowski, Artur Krajewski, Łukasz Lewandowski
Twórcy spektaklu „Punkt Zero. Łaskawe” – jak sami mówią –
mają odwagę sięgnąć po opisaną przez Jonathana Littella historię Maxa Aue, kata,
niemieckiego oficera, członka elitarnej grupy nazwanej mistrzami śmierci, który
brał czynny udział w zagładzie Żydów. Trzeba bowiem odwagi, by opowiedzieć ten
burzliwy los wykształconego Europejczyka, który uwierzył w sens swojej pracy.
Odwaga jest także potrzebna do tego, by jeszcze raz próbować mówić ze sceny o
zagładzie. Jak mówić? Czy jest sens wracać do tego co niewyobrażalne? (…) Punkt
Zero – ten pierwszy człon tytułu - twórcy spektaklu zaczerpnęli z refleksji
Imre Kertésza, a konkretnie z mowy wygłoszonej w berlińskim Renaissance
Theater; „[…] W końcu Auschwitz nie zdarzył się w pustce, ale na gruncie zachodniej
kultury i cywilizacji […]. W płomieniach zginęło to wszystko, co dotychczas uznawaliśmy
za europejskie wartości, i w tym etycznym punkcie zero, w tych moralnych i
duchowych ciemnościach jedynym punktem, od którego można wszystko zacząć, jest to,
co ów mrok spowodowało: Holokaust […]”
Czas trwania: 2 godziny 45 minut (bez przerwy)
Bilety
normalny: 70 zł
ulgowy: 50 zł
*Spektakl dla widzów dorosłych
25 marca, godz. 19:15 | 26 marca, godz. 16:00
Teatr Powszechny w Łodzi i Komuna Warszawa
Marta Sokołowska
BLACKOUT
PRAPREMIERA
Reżyseria: Katarzyna Kalwat
Obsada: aktorzy Teatru Powszechnego w Łodzi i Komuny
Warszawa.
Blackout to utrata zasilania na znacznym obszarze. To
sytuacja, która w dobie powszechnego dostępu do elektryczności i internetu jest
dla rozwiniętych społeczeństw sytuacją ekstremalną. Rozległa awaria sieci
elektroenergetycznej to nie romantyczny wieczór przy świecach, ale trudne do
wyobrażenia odcięcie od wszelkich urządzeń w domu, na ulicy, sklepie, szkole,
stacji paliw, banku, szpitalu, więzieniu i in. To brak światła, wody, ciepła,
lekarstw i komunikacji. W wymiarze społecznym to rozpad lub relatywizacja zasad
etycznych, chaos informacyjny, radykalna zmiana organizacji życia, gdzie
wartościami stają się praktyczne umiejętności. Z drugiej strony przedłużający
się kataklizm może stać się uwolnieniem od wszechobecnych mediów, swoistym
„punktem zero”, szansą na tworzenie nowego porządku i nowych idei. Dla twórców
spektaklu blackout staje się pretekstem do rozważań o człowieku XXI w., do
namysłu nad jego kondycją i zweryfikowania, co w sytuacji „końca świata” staje
się impulsem do działania: lęk, agresja, osobista podróż, a może troska o
innych? Czym są siły, które decydują o człowieczeństwie i woli przetrwania? Czy
poczucie krańcowości będzie impulsem do miłości, rozpaczy, społecznego rozpadu,
a może do osobistej wiwisekcji?
Bilety
normalny: 45 zł
ulgowy: 35 zł
WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE
4 marca, godz. 17:30 – Awangarda to stan umysłu – wystawa
13 marca, godz. 19:00 - Teatr na żywo czy z dvd? – dyskusja
19 marca, godz. 13:00 - Awangarda, teatr i cała reszta –
seminarium
26 marca, godz. 19:00 - Rogucki Koncert
Bilety do nabycia w kasach Teatru Powszechnego od 9 lutego.
Opisy spektakli oraz zdjęcia pochodzą z materiałów prasowych festiwalu.
Opisy spektakli oraz zdjęcia pochodzą z materiałów prasowych festiwalu.

Myślę że pewne rzeczy są ponad czasowe i nigdy sie to nie zmieni. Zmienić sie może stosunek, może coś ewoluować. Spektakl i smartfon... ciekawe... ciekawe porównanie produktów... Myślę że jak każdy produkt mówi conieco o widzach o wyborach.... jak kupowałam w środę bilet do teatru to Pani w kasie ostrzegła mnie: "ale to nie jest łatwa sztuka, ale to nie jest komedia" a jednak sztuka cieszy sie zainteresowaniem... mimo że często słyszę o tym że ludzie preferują komedie
OdpowiedzUsuńNo i proszę, trzeba się w końcu wybrać do ulubionego łódzkiego teatru, tym bardziej, że już się dwa lata w żadnym teatrze nie było. Nie wiem, jak mogłam do tego dopuścić. Mam ochotę walić głową w mur.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam,
http://tamczytam.blogspot.com
fantastic post dear i realy enjoy to read your post,keep posting..
OdpowiedzUsuńhttps://clicknorder.pk online shopping in pakistan
Najbliżej mam do Krakowa, aby wybrać się na takie wydarzenie :)
OdpowiedzUsuńBardzo ciekawa i bogata artystycznie impreza!
OdpowiedzUsuńNiektóre rzeczy są ponadczasowe i tak jest w tym wypadku :)
OdpowiedzUsuńAż mi szkoda, że nie byłam. Przedstawiania wydają się być ciekawe i warte przemyślenia po obejrzeniu. Byłaś na którymś? Opłacało się?
OdpowiedzUsuńCiekawy festiwal :)
OdpowiedzUsuńWstyd się przyznać, ale nigdy w teatrze nie byłam. Bardzo bym chciała uczestniczyć kiedyś w takim festiwalu i mam nadzieję, że będzie mi to dane.
OdpowiedzUsuńUwielbiam teatr, ale ostatnio chodzę zdecydowanie za rzadko, trzeba to zmienić.
OdpowiedzUsuńZastanawiam się jak mogę trafić na obecny blog?
OdpowiedzUsuńNo niestety ja jeśli chodzi o teatr, to bywałam jedynie w dzieciństwie, później niestety nie. Kino, też nie za bardzo jest na nie czas, także kultura tylko przed tv :)
OdpowiedzUsuń